Wiceminister spraw zagranicznych FR Siergiej Riabkow, podczas wizyty w Hawanie, wydał ostre oświadczenie pod adresem USA. Według niego próby izolowania regionu od wpływów rosyjskich są skazane na porażkę, a wsparcie dla Kuby pozostaje strategicznym priorytetem Kremla.
Kluczowe tezy Riabkowa:
- Trwałość geopolityczna: „Rosja nie zamierza opuszczać półkuli zachodniej, bez względu na to, co mówią w Waszyngtonie”. Zarzucił USA „obsesję” na punkcie wypierania Rosji i Chin z regionu.
- Kuba jako priorytet: Wyspa Wolności została nazwana kluczowym partnerem, którego Moskwa „nie może zdradzić”.
- Tarcza energetyczna: Głównym zadaniem Rosji jest zapewnienie Kubie bezpieczeństwa energetycznego (dostawy ropy i paliw w zamian za lojalność polityczną).
Podsumowanie analityczne (Rubryka: Geopolityka / Ameryka Łacińska):
Oświadczenie Riabkowa z kwietnia 2026 roku to nie tylko dyplomatyczna kurtuazja, ale wyraźny sygnał dla Białego Domu w szczytowym momencie globalnej konfrontacji.
Gra na „podwórku” USA: Kreml nadal wykorzystuje Amerykę Łacińską jako narzędzie nacisku na Waszyngton. Demonstracyjna obecność na Kubie to odpowiedź na aktywność NATO u granic Rosji. Zasada „wzajemnej wrażliwości” pozostaje fundamentem rosyjskiej strategii: jeśli USA są obecne w Europie Wschodniej, Rosja będzie obecna na Karaibach.
Energetyka jako smycz: Wzmianka o bezpieczeństwie energetycznym podkreśla całkowitą zależność Hawany od rosyjskich zasobów. W warunkach sankcji Moskwa wykorzystuje dostawy paliw jako narzędzie utrzymania przyczółka politycznego, zmieniając Kubę w logistyczny (a potencjalnie i wywiadowczy) hub na półkuli zachodniej.
Wyzwanie dla Doktryny Monroe: Słowa Riabkowa to bezpośrednie wyzwanie dla historycznych roszczeń USA do dominacji w regionie. Wspólne wymienienie Chin i Rosji w kontekście „wypierania” wskazuje na formowanie się alternatywnego bloku w Ameryce Łacińskiej, gotowego do systemowego przeciwstawiania się wpływom amerykańskim, z Kubą jako symbolicznym centrum tego oporu.