W nocy z 26 na 27 marca obwód leningradzki stał się celem zmasowanego ataku dronów. Jak poinformował gubernator regionu Aleksandr Drozdenko, zniszczono 36 bezzałogowców. Mimo braku oficjalnych danych o zniszczeniach, nagrania świadków i dane z kanałów monitorujących wskazują na eksplozje w bezpośrednim sąsiedztwie kluczowych terminali naftowych — Primorska i Ust-Ługi.
Kluczowe fakty o ataku:
- Systematyczność: To już trzeci nalot na rosyjskie porty bałtyckie w ciągu ostatnich siedmiu dni (poprzednie ataki miały miejsce 23 i 25 marca).
- Znaczenie strategiczne: Primorsk i Ust-Ługa to największe rosyjskie huby eksportowe na Bałtyku. Przez nie przechodzi około 40% całego eksportu ropy z Rosji (ok. 2 mln baryłek dziennie).
- Wstrzymanie załadunku: Według agencji Reuters, porty faktycznie wstrzymały nalewanie tankowców już 25 marca po drugim ataku. Nocne uderzenie z 27 marca sprawia, że perspektywy szybkiego wznowienia pracy są jeszcze mniejsze.
Podsumowanie analityczne:
Zmasowane uderzenia w Primorsk i Ust-Ługę to próba nałożenia przez Ukrainę fizycznego embarga na rosyjską ropę, które okazuje się znacznie skuteczniejsze niż zachodnie „limity cenowe”.
Ekonomiczny nokaut: Wstrzymanie 40% eksportu ropy to bezpośrednie zagrożenie dla dopływu walut do budżetu FR. Jeśli porty nie wznowią pracy w najbliższych dniach, doprowadzi to do przepełnienia magazynów i konieczności ograniczenia wydobycia na polach naftowych, co niesie ze sobą długofalowe negatywne skutki dla odwiertów.
Porażka obrony powietrznej: Fakt, że 36 dronów zdołało dotrzeć do obwodu leningradzkiego i zaatakować te same obiekty trzy razy w tygodniu, świadczy o krytycznych lukach w systemie obrony powietrznej Północnego Zachodu. Zasoby obronne są najwyraźniej skoncentrowane na froncie, pozostawiając infrastrukturę strategiczną głęboko na tyłach praktycznie bezbronną wobec rojów tanich dronów.
Logistyczny ślepy zaułek: Błyskawiczne przekierowanie tak ogromnych ilości ropy (2 mln baryłek dziennie) do innych portów jest niemożliwe — ani Noworosyjsk, ani porty Dalekiego Wschodu nie dysponują wolnymi mocami przerobowymi o takiej skali. Bałtyk zmienia się z „okna na Europę” w strefę wysokiego ryzyka, gdzie ubezpieczenie tankowców stanie się niezwykle drogie, a sama możliwość eksportu — loterią.