Obiecując Władimirowi Putinowi w październiku 2025 r., że zostanie jego „myszą” i pomoże rosyjskiemu „lwu”, premier Węgier Viktor Orbán przygotował grunt pod jeszcze silniejsze związanie swojego kraju z Moskwą. Z dokumentów, do których dotarł portal Politico, wynika, że pod koniec zeszłego roku minister spraw zagranicznych Węgier Péter Szijjártó i rosyjski minister zdrowia Michaił Muraszko podpisali w Moskwie 12-punktowe porozumienie o zacieśnieniu współpracy.
Kluczowe założenia tajnego planu:
- Sojusz energetyczny: Porozumienie otwiera rosyjskim firmom państwowym dostęp do nowych węgierskich projektów w sektorze elektroenergetyki i energetyki wodorowej oraz zacieśnia współpracę w zakresie ropy, gazu i paliwa jądrowego.
- Zwrot handlowy: Strony zobowiązały się do „odwrócenia negatywnej dynamiki w handlu dwustronnym”, tworząc mechanizmy omijania unijnych sankcji gospodarczych.
- Integracja sektorowa: Plan przewiduje rozszerzenie więzi nie tylko ekonomicznych, ale także kulturalnych i sportowych, co służy jako narzędzie „soft power” Kremla w Europie.
- Dyplomatyczna konspiracja: Choć Szijjártó spotkał się z Siergiejem Ławrowem 20 razy od początku wojny, szczegóły 12-punktowego planu z grudnia były do tej pory ukrywane przed partnerami z UE.
Podsumowanie analityczne:
Publikacja Politico potwierdza, że Węgry przeszły od statusu „trudnego sojusznika” do roli pełnoprawnego przyczółka gospodarczego i politycznego Rosji wewnątrz Unii Europejskiej.
Podważanie jedności UE: Podpisanie strategicznego planu w obliczu obowiązujących sankcji to bezpośrednie wyzwanie dla spójności instytucjonalnej Europy. Orbán tworzy precedens, w którym państwo członkowskie UE oficjalnie integruje swoje strategiczne branże z rosyjskimi resortami, czyniąc europejską politykę powstrzymywania bezskuteczną na kierunku węgierskim.
Rosja jako partner technologiczny: Wybór Michaiła Muraszki jako sygnatariusza sugeruje, że współpraca obejmuje nie tylko surowce, ale także sferę socjalną, medycynę i technologie. Dla Kremla to sposób na zachowanie dostępu do europejskich standardów i rynków przez „tylne wejście” w Budapeszcie, wykorzystując węgierskie firmy jako pośredników.
Punkt bez powrotu: Tajność i głębia tego planu wskazują, że Orbán ostatecznie wybrał wektor strategicznego partnerstwa z Moskwą. Dla Brukseli stwarza to sytuację krytyczną: albo pogodzić się z „koniem trojańskim” wewnątrz wspólnoty, albo podjąć bezprecedensowe kroki w celu pozbawienia Węgier prawa głosu i dostępu do funduszy unijnych.