Rosyjski monopolista kolejowy, RŻD (Koleje Rosyjskie), przedstawił katastrofalne wyniki finansowe za rok 2025. Według sprawozdawczości MSSF, zysk netto spółki spadł 22-krotnie — z 50,7 mld rubli do symbolicznych 2,2 mld rubli. Choć przychody formalnie wzrosły o 10,4% (do 3,6 bln rubli), wynika to wyłącznie z agresywnych podwyżek taryf, a nie z realnej wydajności operacyjnej.
Kluczowe wskaźniki kryzysu:
- Zapaść przewozów: Wolumen przewozów towarowych spadł do najniższego poziomu od 16 lat — 1,1 mld ton.
- Paraliż inwestycyjny: Aby uniknąć straty netto, firma obcięła program inwestycyjny o 40% (z 1,5 bln do 890 mld rubli), praktycznie zamrażając zakupy nowych lokomotyw i wagonów.
- Rekordowe zadłużenie: Całkowity dług RŻD osiągnął 3,8 bln rubli. Tylko w ubiegłym roku monopolista zaciągnął 800 mld rubli nowych pożyczek.
- Redukcje zatrudnienia: RŻD planuje zwolnić 15% pracowników administracji centralnej (około 6 tys. osób) i przenosi część personelu na niepełny wymiar czasu pracy.
Podsumowanie analityczne:
Krach finansowy RŻD to diagnoza całej rosyjskiej gospodarki, odzwierciedlająca głębię kryzysu logistycznego i finansowego w 2026 roku.
Pułapka stóp procentowych: Koszty obsługi zadłużenia RŻD podwoiły się, osiągając 534 mld rubli. Jest to bezpośredni wynik restrykcyjnej polityki Banku Centralnego. Państwowy monopol znalazł się w sytuacji, w której całe wpływy operacyjne trafiają do banków na spłatę odsetek, zamiast na rozwój infrastruktury. Odmowa rządu w sprawie wsparcia z Funduszu Dobrobytu Narodowego (NWF) potwierdza, że państwowa „skarbonka” jest na wyczerpaniu i ma inne priorytety.
Degradacja infrastruktury: Obcięcie programu inwestycyjnego o 40% oznacza, że zużycie torów i taboru będzie rosło lawinowo. Bez modernizacji floty lokomotyw RŻD nie będą w stanie zapewnić nawet obecnego poziomu eksportu. „Oszczędności” na remontach (74 mld rubli) w dłuższej perspektywie doprowadzą do wzrostu awaryjności i spadku przepustowości.
Zator gospodarczy: Koleje to układ krwionośny Rosji. Spadek przewozów do poziomu sprzed 16 lat świadczy o zwijaniu się sektora realnego i problemach z eksportem surowców. RŻD zmienia się z napędu gospodarki w ogromną bańkę zadłużenia, która utrzymuje się na powierzchni tylko dzięki niekończącym się podwyżkom taryf dla biznesu, co z kolei napędza inflację.