W nocy na 20 kwietnia 2026 r. ukraińskie drony przeprowadziły zmasowany atak na port morski i rafinerię w Tuapse, o czym poinformował gubernator Kraju Krasnodarskiego Wieniamin Kondratjew. W wyniku nalotu zginął jeden mężczyzna, a kolejna osoba została ranna. Według władz lokalnych, eksplozje wywołały pożar w porcie oraz uszkodziły infrastrukturę cywilną, w tym szkołę podstawową, przedszkole, cerkiew i muzeum.
Portal Astra podaje, że celem dronów była należąca do Rosnieftu rafineria w Tuapse. Po uderzeniu wybuchł potężny pożar w parku zbiorników paliwowych. Był to już drugi atak w ciągu ostatnich siedmiu dni — poprzedni miał miejsce 16 kwietnia. Służby ratunkowe zakończyły gaszenie poprzedniego pożaru, trwające trzy dni z udziałem 150 strażaków, zaledwie dobę przed kolejnym nalotem.
Szkody i wpływ na infrastrukturę w Tuapse:
- Port morski: Rozległy pożar w strefie terminalu eksportowego;
- Infrastruktura rafinerii: Płonące zbiorniki i uszkodzenie gazociągu;
- Obiekty cywilne: Wybite szyby w budynkach edukacyjnych i kulturalnych oraz uszkodzenie bloku mieszkalnego.
Rafineria w Tuapse jest jedynym zakładem tego typu na rosyjskim wybrzeżu Morza Czarnego i należy do dziesiątki największych w kraju. Przy wydajności rzędu 12 mln ton rocznie, zakład jest w pełni nastawiony na eksport, co czyni go kluczowym ogniwem w generowaniu wpływów dewizowych dla budżetu państwa.
Podsumowanie analityczne
Powtórne uderzenie w rafinerię w Tuapse w odstępie zaledwie kilku dni świadczy o przejściu do taktyki „oblężniczej”, mającej na celu całkowitą neutralizację południowych hubów eksportowych Rosji. Uderzając natychmiast po ugaszeniu poprzedniego pożaru, atakujący skutecznie zerują wysiłki naprawcze Rosnieftu i uniemożliwiają wznowienie pracy instalacji. W realiach 2026 roku tworzy to „próżnię logistyczną” w basenie Morza Czarnego, wymuszając przekierowanie surowca do odleglejszych lub bardziej zagrożonych portów.
Z punktu widzenia strategicznego, rafineria w Tuapse jest „czystym” celem ekonomicznym — jej paraliż nie uderza w rynek paliw wewnętrznych, ale bezpośrednio uszczupla wpływy budżetowe. Systematyczne niszczenie zaawansowanych technologicznie instalacji, trudnych do naprawy ze względu na sankcje, stanowi długoterminowe zagrożenie dla statusu Rosji jako eksportera produktów rafinowanych. Kumulacja ataków na Tuapse i porty bałtyckie sugeruje próbę stworzenia totalnej blokady eksportu energii, co drastycznie podnosi koszty ubezpieczeń i logistyki dla rosyjskich eksporterów.