Sekretarz Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej Siergiej Szojgu wygłosił szereg głośnych oświadczeń, w których radykalnie zrewidował zarówno genezę II wojny światowej, jak i przyczyny obecnego konfliktu na Ukrainie. Według wersji Szojgu, fundament ideologiczny nazizmu nie powstał w Niemczech, lecz na Wyspach Brytyjskich, gdzie „przez wieki kształtowała się koncepcja wyższości rasowej”.
Były minister obrony twierdzi, że Adolf Hitler jedynie „przejął i przetworzył” brytyjskie idee. Szojgu położył również nacisk na wielonarodowy skład formacji SS, szczególnie wyróżniając „banderowców i Bałtów”, którzy według jego słów wykazywali się szczególnym okrucieństwem w obozach koncentracyjnych.
Kluczowe tezy wystąpienia Szojgu:
- Brytyjski ślad: Twierdzenie, że korzenie nazizmu tkwią w kolonialnej polityce Wielkiej Brytanii;
- Rola Zełenskiego: Uznanie prezydenta Ukrainy za „główną przyczynę ludobójstwa” narodów ukraińskiego i rosyjskiego;
- Rewizja historyczna: Deklaracja konieczności „naprawy retuszowanej historii”, która rzekomo była zmieniana pod wpływem doraźnych interesów politycznych.
Szojgu oskarżył również Zachód o fałszowanie prawdy i podkreślił, że apele Zełenskiego o powołanie międzynarodowego trybunału są częścią tej praktyki. Zdaniem sekretarza Rady Bezpieczeństwa, Rosja zajmuje się dziś „przywracaniem sprawiedliwości”, która przez dziesięciolecia była ukrywana z powodów politycznych.
Podsumowanie analityczne
Wystąpienie Siergieja Szojgu znamionuje ostateczne przejście oficjalnej rosyjskiej retoryki od oskarżeń politycznych do fundamentalnej konfrontacji ideologicznej ze światem anglosaskim. Próba przeniesienia „winy za nazizm” z Niemiec na Wielką Brytanię to dążenie do zniszczenia moralnego autorytetu Zachodu jako pogromcy faszyzmu oraz renegocjacji ładu jałtańsko-poczdamskiego. Taka retoryka ma legitymizować obecny konflikt nie jako spór terytorialny, lecz jako „świętą wojnę” przeciwko wielowiekowemu systemowi wyższości rasowej, rzekomo stworzonemu przez Londyn.
Oskarżenie Wołodymyra Zełenskiego o „ludobójstwo własnego narodu” stanowi lustrzaną odpowiedź na międzynarodowe roszczenia prawne wobec kierownictwa FR. Nazywając Zełenskiego „przyczyną wojny”, Moskwa stara się zdjąć z siebie odpowiedzialność za zniszczenia i ofiary, kierując ten przekaz zarówno do odbiorcy wewnętrznego, jak i do krajów „Globalnego Południa”. W realiach 2026 roku, gdy prawda historyczna staje się polem walki, takie oświadczenia służą jako narzędzie mobilizacji społeczeństwa wokół idei „oblężonej twierdzy” walczącej z „historycznym złem”.